කලක වෙඩරු පිඩක් සේ මෙලෙක්ව, දියවී ගොස්, යලි පියවි හැඩයට එන්නට පෙර ගල් වූ...අබ්බගාත හිත

කාලයේ ඉවසීම

තිබුණි නම් එකල මට,

මට තිබුණු තදියමම

තිබුණි නම් කාලයට,

කාලයට හා සමව

සම වැදී එකම මඟ

මඟ නොරැඳී ගොසින් අද

අද අබ්බගාත හිත...

-උත්තරාදේවි-

L.O.V.E

A big hollow pot

with a cracked bottom

we painstakingly fill,

under the heat and the chill

with melted smiles, and frozen tears,

warm memories, and cold fears

with liquidized memories,

and drizzling comforting dreams...

Yet,

Nothing remains, not one...

Never fills full, not once... 

Toil and sweat, you can never stop;

It eternally leaks, drop by drop.

-Uththaradevi-

Gone with the Wind

You should have left me alone:
You should have let me where
I thought I belong;
But you murderer, you!
Gave me life and with the wind, gone.

-Uththara-

හිත ලැගුම්හල

අගුලු ලා ඇත මේ ලැගුම්හල 

හිස්ව ඇතිමුත්, නැවතත්.

අගුලු ලා ඇත, හිස් ලැගුම්හල...

ආ-ගිය උන් කෙටූ,

උන්ගේ මුලකුරු වලින් පිරි,

ඉරි තැලී ඇති,

සායම් පිළිස්සුණු බිත්ති...

තැනින් තැන පලුදු වී,

වැසි කලට ගලන රුහිරයෙන් පෙඟී,

පුසුඹ පහව ගොස් පුස් බැඳී ඇත.

අලුත්වැඩියාවක් අවැසිමුත් 

තවමත් ගරා වැටුණු 

පැරණි හැඩයට ලොබින් 

විඩාබර නෙතගින් බලා සිටිමි

නැවත නැවතත් හිස්වන 

මේ ලැගුම්හල දෙස...

- උත්තරා -

උවමනා කර තිබේ

රැයක් පාසා

පැමිණ

රමණයට සැරසෙන 

කාලයේ ගිලටීනයට හසුව හිස වෙන්ව ගිය 

අත් පා ඇති ක්වන්දයට 

හිසක්...

- උත්තරා - 

මතක

සුළගේ පාව විත්
නාස් තුඩ පිරිමැද
ඇතුළු වී
හුස්මක මුවාවෙන්
වියළි නෙත් තෙත් කර
තෙත් දෙතොල් වියළා
මතකයේ රාක්ක පෙරලමින්
කලක තැන්පත් කළ
කැඩපතක් සොයයි
කළු-රෝස සුවඳක්...

- උත්තරා -

ස්නේහයේ නගරය

අඳුරු, සීතල, ගුප්ත ප්‍රේමයේ 

අරණ දුටු පමණින් 

ජීවිතේ ගිම් නිවා සනහා 

නිමා වූ සැනෙකින් 

පොරෝ පහරින් සිඳ දමා 

මුල් උදුරවා දමමින් 

ගොඩ නැඟූ ස්නේහයේ නගරය 

කෙම් බිමකි පෙනුමින් 

ගැලූ උල්පත් සිඳී, කළයක
පිරී ඇත පෙම් බස්
පිය නැඟූ මාවත් පුළුල් කර
ගසා ඇත නම් පත්
වැළඳගත් බඳ උණුහුමට පෙර
හිඳී අත දුරකින්
දිරාගිය ප්‍රේමයේ දර මත
දැවෙයි ගිනි මැලයක්...

-උත්තරාදේවී-